علامه‌ى دوران و فرزانه‌ى زمان آقا سيد على قاضى طباطبائى تبريزى - قدس سره العالى - از تبار پاك دودمان سادات طباطبائى آذربايجان هستند . تولد آقا سيد على در تبريز درسال 1285 ق بوده و براى كسب علم ومعرفت به نجف اشرف مهاجرت نموده و در آن ديار در محضر اساتيد وقت علم آموخت . و در اخلاق وعرفان در نزد آيت حق حاج سيد احمد كربلائى - كه خود از تربيت يافتگان محضر عارف وارسته آخوند ملا حسينقلى همدانى بود - زانوى ادب بر زمين زد ومقامات عالى علم و عمل را پيمود ، تا خود از استوانه هاى علم و آيت قدس و تقوى گرديد . از محضر قاضى ، فرزانگان زيادى پيمانهء معرفت سر كشيده وطريق سير وسلوك پيمودند ، كه از آن جمله‌ى مىتوان از علامه سيد محمد حسين طباطبائى ، حاج شيخ عباس قوچانى كه وصى وى نيز بودند ، حضرت آيت الله العظمى شيخ محمدتقى بهجت ، علامه سيد محمد حسين تهرانى ، آيت الله شيخ على اكبر مرندى ، آيت الله سيد محمد حسن الهى برادر علامه طباطبائى و آيت الله محمد تقى آملى نام برد . مرحوم آقا سيد على قاضى عاقبت در سال 1366 ق در نجف اشرف وفات و در وادى السلام مدفون گرديد . قاضى خود وارث خاندانى است كه سخت به معنويت و رشد اخلاقى توجه داشتند . در اينجا وصيت نامه اى كه جدّ دوازدهم آقا سيد على قاضى به فرزندانش نوشته ، را مورد توجه قرار خواهيم داد ، تا سابقهء مكتب اخلاقى و تربيتى مرحوم قاضى ، براى پويندگان راه حق و حقيقت روشن گردد . قبل از پرداختن به اصل وصيت نامه سخنى در نسب آقاى قاضى ضرورى است . 1 . شجره طيبه نسب آقا سيد على قاضى با سى و يك واسطه به امام حسن و امام حسين ( ع ) مى رسد . ايشان شجرهء سيادت خود را ، در كتاب ارشاد شيخ مفيد كه خود آن را تصحيح و در سال 1308 ق ، منتشر نموده - چنين نوشته‌اند : « اقلّ الخليقة السيد على ( 32 ) بن المولى الحاجّ الميرزا حُسين ( 31 ) بن الميرزا احمد القاضى ( 30 ) بن الميرزا رحيم القاضى ( 29 ) بن الميرزا تقى القاضى ( 28 ) بن الميرزا محمّد القاضى ( 27 ) بن الميرزا محمد على القاضى ( 26 ) بن الميرزا صدرالدين محمّد ( 25 ) بن الميرزا يوسف نقيب الاشراف ( 24 ) بن الميرزا صدرالدين محمّد ( 23 ) بن مجدالدين ( 22 ) بن سيد اسماعيل ( 21 ) بن الامير على اكبر ( 20 ) بن الامير عبدالوهاب ( 19 ) بن الامير عبدالغفّار ( 18 )